مدت زندگی زنبورهای عسل
مدت زندگی زنبورهای عسل
مدت زندگی زنبورهای کارگر یعنی آن­های که از اوایل اسفند تا اواسط مرداد ماه متولد می­شوند(زنبورهای بهاری) خیلی کوتاه و پس از شروع پرواز حدود ۳ تا ۴ هفته است. تقریباً تمام محصول عسل سالیانه­ ی هر کندو را همین زنبورها به کندو حمل کرده و تمام گرده­افشانی گیاهان را نیز انجام می­دهند.
زنبورهای کارگری که از اواسط مرداد ماه به بعد متولد می­گردند(زنبورهای زمستانی) حدود ۶ الی ۸ ماه زنده می­مانند و به این طریق به جمعیت امکان می­دهند که بقیه تابستان، تمام پاییز، تمام زمستان و حتی یک الی حداکثر دو ماه اول بهار را زنده مانده تا زنبورهای بهاری دوباره تولد یافته و حتی قوی گردند.
زنبورهای نر در حال عادی از اوایل اردیبهشت به بعد متولد شده و معمولاً حدود ۵/۲ الی ۳ ما زنده می­مانند. از حدود اواسط مرداد ماه زنبورهای کارگر از تغذیه آن­ها خودداری کرده و حتی مانع ورودشان به کندوها می­گردند به طوری که همه­ ی نرها ازگرسنگی جلوی سوراخ پرواز کندوها می­میرند. زنبوردارها این کار را «نرکشی» می­نامند.
ملکه می­تواند تا ۵ سال زنده بماند و فعالیت کند ولی قدرت فعالیت آن در سال­های مختلف زندگی­ اش متفاوت است بدین سان که از تمام فعالیت­هایی که در مدت زندگی پنج ساله­ اش می­تواند انجام دهد حدو ۵۰ درصدش را در سال اول و ۳۰ درصدش را در سال دوم و بقیه فعالیتش را که ۲۰% باشد در سه سال بعدی زندگی خود(سالی حدود ۷ درصد) انجام می­دهد.
یعنی؛ اگر به طور مثال ملکه­ ای در تمام مدت زندگی­ اش بتواند جمعاً ۲۰۰۰۰۰تخم بگذارد، حدود ۵۰درصدش را که تقریباً ۱۰۰۰۰۰ تخم باشد در سال اول و حدود ۳۰ درصدش را که تقریباً ۶۰۰۰۰ تخم باشد در سال دوم و در سه سال بقیه عمرش هر ساله تنها حدود ۱۳۰۰۰ تخم می­گذارد، مقایسه عدد ۱۰۰ هزار با ۱۳ هزار تخم در سال، دلیل تعویض ملکه هر سال و یا لااقل دو سال یک بار می­باشد. کندو باید همیشه ملکه­ ای قوی و جمعیتی پرقدرت باشد.
عضویت در خبرنامه دریافت هفتگی اخبار
دنبال کنید