بره موم و درمان آنفلونزا
درمان آنفولانزا با بره­ موم
آنفولانزا یک عفونت ویروسی می­باشد که پس از ابتلا به سختی قابل درمان است. مصرف کنندگان معتقدند که با مصرف بره­ موم احتمال ابتلا به آنفولانزا کمتر می­شود و در صورت ابتلا از شدت آن کاهش می­یابد.
در سال ۱۹۵۴ دکتر ایجریس نویسنده­ ی کتاب «خواص درمانی عسل و گرده ­ی گل» می­گوید این عفونت ویروسی تنفسی ممکن است باعث تب، سردرد و ضعف شود و در صورتی که با عفونت باکتریایی ریه هوراه شود می­تواند خطرناک باشد. او ادعا کرد که مصرف عصاره­ بره­ موم عامل پیشگیری کننده خوبی بر علیه این ویروس می­باشد.
اثر پیشگیری کنندگی بره­ موم در سال ۱۹۷۲ در تحقیق شوچنکو روسی به اثبات رسید، در این تحقیق مشخص شد که تغذیه­ ی موش با بره­ موم قبل از تماس با آنفولانزا، وی را در مقابل آن ایمن می­ساخت، ولی اگر مبتلا می­شدند، تاثیری نداشت. مشابه این تحقیق در رومانی و بلغارستان، اثر پیشگیری کنندگی بره ­موم در جلوگیری از ابتلا موش­ها به ویروس آنفولانزا را اثبات کرد.
شاید بتوان گفت که مهم­ترین آزمایش در مورد تاثیر بره­موم بر علیه آنفولانزا، در سال ۱۹۷۸در اپیدمی این بیماری، در شهر سارایو و یوگسلاوی صورت گرفته است. در طی این اپیدمی پروفسور اسماناژیک تحقیقی روی ۲۶۲ نفر دانشجویان یک دانشکده پرستاری که در معرض بیماری آنفولانزا بودند انجام داد. ۸۰ دانشجو بره­ موم را دریافت کردند و ۱۸۲ نفر آن را مصرف نکردند. از آنهایی که بره­ موم دریافت کردند فقط ۷ % بیمار شدند درحالی که ۶۳% از آنهایی که مصرف نکرده بودند بیمار شدند. در تحقیق دیگری در سال ۱۹۷۸ در یوگسلاوی نتایج مشابهی گزارش شد.
خوددرمانی:
روزانه ۱٫۵ گرم بره­ موم را به صورت قرص یا کپسول مصرف کنید تا سالم بمانید . در صورت بیماری این مقدار را افزایش دهید. پانزده قطره عصاره سه بار در روز با آب گرم یا آب میوه هم موثر است.
عضویت در خبرنامه دریافت هفتگی اخبار
دنبال کنید