بره موم و آلرژی
درمان آلرژی­ ها با بره ­موم
فرآورده­ های زنبورعسل به ایجاد واکنش­های آلرژی مشهور هستند. یکی از موارد بروز اثرات جانبی بره­ موم، موارد حساسیتی می­باشد. این موارد اغلب هنگامی که بره­ موم به طور موضعی در درمان مشکلات پوستی استعمال می­گردد، رخ می­دهد.
به هر حال، در تحقیقات دکتر هاوستین مشاهده شده که چگونه فلاونوئیدهای موجود در بره­ موم در هنگام استعمال به شکل خوراکی می­توانند پاسخ­های آلرژیک را مسدود کندد. در سال ۱۹۹۶دکترمک­ایوان متخصص ممتاز آلرژی از لندن گزارش کرد بیمارانی که برای مشکل آلرژی با EPD (یک درمان آلوپاتیک سنتی) در حال درمان هستند، در محدوده­ ی زمانی حساسیت­زدایی با خوردن بره ­موم برای دو هفته قبل EPD، و سپس شروع مجدد و ادامه آن برای هفته بعد می­تواند به میزان زیادی احتمال عفونت را کاهش داد. دکتر مک­ایوان پیشنهاد داد که بیماران نباید مصرف بره­ موم را دیرتر از هفت روز، قبل از درمان شروع کنند و نیز نباید درمان را زودتر از دو هفته بعد از آن مجدداً آغاز کنند تا به این وسیله از ایجاد حساسیت بدن نسبت به بره­ موم جلوگیری شود.
طبق نظر مک­ایوان، بره­ موم به طور موقتی در جمعیت باکتری­ها و قارچ­ها کاندیدا در روده­ها تغییراتی را ایجاد می­کند و آنتی­ژن­های آنها را در شروع درمان افزایش می­دهد.
خوددرمانی:
برطب نظر دکتر مک­ایوان، بره ­موم در درمان آلرژی­ها نقش مثبتی دارد اما افرادی که رو به خوددرمانی می­آورند باید نسبت به امکان ایجاد اثرات جانبی آن آگاه باشند.
عضویت در خبرنامه دریافت هفتگی اخبار
دنبال کنید