بره موم و درمان پوکی استخوان
استخوان­ سازی با بره­ موم
پوکی استخوان بیماری است که در ان چگالی استخوان کم شده و به ساختار میکروسکوپی خلل وارد شود، در نتیجه استخوان شکننده­ تر شده و خطر شکسته شدن استخوان­ها به خصوص سر استخوان ران که در حفره­ ی استخوان لگن قرار دارد و نیز استخوان­های مچ دست و مهره­ های پشت افزایش می­یابد.
  • استخوان عمدتاً از پروتئین­ها و کانی­های کلسیم ساخته شده است.
  • در کودکی و بلوغ مقدار استخوان افزایش می­یابد و در دهه ۲۰ عمر به خداکثر می­رسد.
  • از حدود ۴۰ سالگی کاهش مقدار استخوان­ زنان و مردان آغاز می­شود و تا پایان عمر ادامه می­یابد.
  • خطر پوکی استخوان به دو چیز وابسته است: ۱- مقدار استخوانی که شخص دردهه ۲۰ عمر دارد. ۲- مقداری که به تدریج از دست می­دهد.
بیماران مبتلا به پوکی استخوان بیشتر به خاطر شکستگی­ها به درمانگاه مراجعه می­کنند. از نظر بافت­شناسی، پوششی خارجی استخوان(ضریع)، تعداد و اندازه ­ی تیغه ­های استخوانی بافت اسفنجی کاهش می­یابد. بافت استخوان اسفنجی، قسمت عمده­ ی مهره­ های پشت و دنده­ ها و دو سر استخوان­های دراز را تشکیل می­دهد و بافت استخوانی متراکم، تنه­ ی استخوان­های دراز را تشکیل می­دهد. بین دو سر استخوان­های دراز و تنه آنها یک ناحیه رشد طولی استخوان­های وجود  دارد که به عنوان مثال این ناحیه در گوسفند جوان نرم است و در کوسفند پیراستخوانی می­شود و رشد طولی استخوان متوقف می­گردد.
  • پوکی استخوان نتیجه­ ی نازک شدن آن است که شکننده­ اش می­سازد.
  • اگرچه پوکی استخوان درزنان سالخورده شایع­تر است ولی در هر سنی رخ می­دهد.
  • یکی از ۳۰ زن و یکی از ۵ مرد (هشتاد ساله) در نتیجه­ی پوکی استخوان دچار شکستگی میشوند. پوکی استخوان بیشتر به بافت اسفنجی آسیب می­رساند و آن را ترد و شکننده می­سازد . پوکی استخوان دو نوع است: اولیه وثانویه.
پوکی اولیه عمدتاً ناشی از کمبود هورمون استروژن است. پوکی ثانویه از مصرف داروهایی مثل هورمون­های کورتیکواسترویید یا بیماری­ای مثل پرکاری تیرویید می­باشد.
  • علامات مرض پوکی استخوان پیشامد شکسته شدن آن است.
  • شکستگی­ها معمولاً در بیمارستان­ها درمان می­شوند ولی شکستگی سراستخوان ران به عمل جراحی نیاز دارد.
  • شکستگی مهره­ ی پشت زمانی رخ می­دهد که مهره فشرده می­شود.
  • شکستی مهره بسیار دردناک است، قد را کوتاه می­کند و ستون مهره­ ها خم می­شوند(قوزی شدن).
عوامل خطر پوکی استخوان
این عوامل بر سه دسته­اند:
الف-عوامل ثابت که عبارتند از : ۱-مصرف نکردن هورمون جانشین به وسیله­ ی زنان یائسته ۲-سابقه­ ی فردی شکستگی استخوان ۳- نژاد سفید ۴-سالخوردگی ۵- لاغری ۶- کمبود استروژن ناشی از زود یائسته شدن یا برداشتن تخمدان­ها  ۷- پرکاری غده­ ی تیروئید  ۸- کم­کاری غده ­های تناسلی.
ب- عوامل خطر متغیر که عبارتند از: ۱- زیاده ­روی در مصرف الکل و کافئین   ۲- مصرف دراز مدت هورمون کورتیکواسترویید ۲- مصرف دراز مدت فنی توئین.
در بیماری پوکی استخوان ضایعات و اتلاف املاح کلسیم و فسفر باعث می­شود که استخوان­ها سوراخ سوراخ (شبیه نان سوخاری) ترد و شکننده گردند. مهره­ های استخوانی در ستون فقرات ممکن است به هم فشرده و باعث خمیدگی پشت یا گوژپشتی یا گردی پشت گردد و یا اینکه بتعث انحراف جانبی ستون مهره­ ها شود. معمولاً این نوع تغییر یا بدشکل شدن ستون فقرات باعث می­شود که سایر قسمت­های بدن به خصوص اعضای مجاور نیز دچار اختلال و ناراحتی شوند.
تغذیه با رژیم­هایی که کلسیم کافی ندارند، تغییرات هورمونی در زنان، بالا بودن سن و زندگی با روش غیرفعال یا کم تحرکی، در تولید بیماری پوکی استخوان دخالت دارند. همچنین مصرف مواد مخدر یا داروها، اعتیاد به الکل، عدم تحمل لاکتوز یا قند شیر و جذب ناقص کلسیم می­توانند خطر ابتلا به بیماری پوکی استخوان را افزایش دهند. سایر عوامل خطر برای تولید این بیماری عبارتند از : غیر طبیعی بودن یا عدم توقف قاعدگی در خانم­ها، ظریف یا کوچک اندام بودن خانم­ها  و استعمال دخانیت.
یائستگی که همراه با کاهش سریع و ناگهانی مواد معدنی استخوان­ها است ؛ نقطه­ای بحرانی و خطرناکی در تولید بیماری پوکی استخوان می­باشد.
متاسفانه بیشتر مردم فقط بعد از اینکه بیماری پوکی استخوان پیشرفت کرده است از ان آگاهی پیدا می­کنند. در حالی که اقدام صحیح این است که در این دوره­ی بحرانی برای راهنمایی با یک پزشک مشورت کنید. در حقیقت غالباً اولین علامت و اخطار، یک کمردرد شدید در موقع بلند کردن یا خم شدن است که معمولاً نشان دهنده­ی خرابی و اضمحلال یک مهره استخوانی است. در بعضی افراد ممکن است نشانی­های از دست رفتن فرم  طبیعی ستون فقرات افزای یابد، از جمله این نشانی­ها، به وجود آمدن قوز پشت و کوتاه شدن قد است.
پوکی و تهی شدن استخوان­ها، بیماری است که نیمی از زنان بالای ۴۰ سال به آن مبتلا می­شوند که این بیماری به مرور زمان باعث شکنندگی استخوان­های انها می­شود. زنان تقریباً دو برابر مردان در مخاطره ­ی شکستگی لگن قرار دارند.
به طور سنتی بره­ موم برای رفع پوکی و کمک به جوش خوردن استخوان­ها به یکدیگر استفاده می­شد. در سال ۱۹۷۸ پزشکان لهستانی این فرضیه را بر روی حی
وانات آزمایش کردند. آنها عصاره­ ی اتانولیک بره ­موم  را به داخل استخوان رادیال چند سگ تزریق کردند. آن پزشکا
ن مدعی شدند که ترمیم بافت استخوانی دو برابر سریع­تر از موارد درمان نشده با بره­ موم بوده است.
در سال ۱۹۸۵ دوباره در لهستان تحقیق مشابهی انجام شد. اما این بار با موارد انسانی ۲۲ بیمار با بیماری Legg-Calve-Parthes( در مفصل لگن) تحت تزریق با مایع بره­موم قرار گرفتند و ۳۲ بیمار دیگر نیز درمان­های متداول را دریافت کردند.
بیمارانی که با بره ­موم درمان شدند بهبود بیشتری را نسبت به گروه شاهد نشان دادند. اگرچه در حال حاضر تحقیقی در دست نیست اما توجه به نقش بره ­موم در درمان پوکی استخوان، جالب توجه خواهد بود.
خوددرمانی:
مصرف بره­ موم حداکثر ۳ گرم در طی روز و به مدت ۲ تا ۳ هفته در طی دوره ­ی شکستگی استخوان توصیه می­شود.
عضویت در خبرنامه دریافت هفتگی اخبار
دنبال کنید